Over de verkiezingen in India

Stad gesloten

Sinds ons vertrek vanuit Amsterdam, gister precies drie maanden geleden, hebben Revka en ik welgeteld twee (2) keer onze kleren weggebracht om ze te laten wassen. Dat was in week 1 en in week 2. Alle daaropvolgende keren hebben we de was uit financiele overwegingen gewoon zelf met de hand gedaan. Met teiltjes enzo. Per week moesten we daar ongeveer drie uur voor uittrekken. Aangezien we onze teiltjes niet meegenomen hebben naar India (want dat was gewoon iets teveel gedoe), hebben we sindsdien onze kleren of niet, of onder de douche gewassen. In een hotel met een eigen badkamer is dat niet zo’n probleem, maar slapen we in jeugdherbergen met gedeelde badkamers, zoals nu dan kan het soms lastig worden. Momenteel zitten wij namelijk in een YMCA Hostel. YMCA is een even gristelijke als degelijke organisatie voor jonge reizigers. Gisterochtend dacht ik dus mooi even voor de laatste keer onze kleren te wassen, stond er opeens zo’n jehova aan de deur van de douche te rammelen. Voorzichtig opende ik het douchedeurtje om deze J.C. lover te vertellen dat het wel tien minuutjes kon gaan duren. Helaas kreeg ik de deur daarna niet meer dicht. De jongen met het bleke gezicht had op vakkundige wijze zijn voet tussen de deuropening geplaatst. I was doomed! Nu wilde hij mij iets vertellen mijn redder. Drie keer raden wie dat is? (En het is NIET James Bond)

Never say never again

Taj Mahal bij ochtendlicht

Als ik ooit iets negatiefs over Nepal of over Nepalezen heb geschreven neem ik dat bij deze terug. N.E.P.A.L staat namelijk voor ‘Never Ending Peace And Love’.
I.N.D.I.A. daarentegen staat voor ‘I’ll Never Do It Again’. Onze aankomst in de oven van New Delhi was meteen al een ramp. Het was elf uur ‘s avonds en een graadje of 38. Een taxichauffeur nam ons mee richting het centrum. Van het vliegveld naar het centrum in een stad met veertien miljoen inwoners (plus nog een aantal daklozen) is best een eindje rijden. Het was daarom maar goed dat we toen nog geen idee hadden dat onze chauffeur niet van plan was om ons af te zetten op de plaats waar we afgezet wilden worden.

Next stop India

Next stop India

Morgen is het zover, dan reizen Revka en ik door naar India. Klik hier of op het kaartje om onze definitieve route naar Agra en onze mogelijke route vanaf Agra te bekijken. Niets staat vast behalve dat we op vrijdag 8 mei terug vliegen naar Nederland.

Hartelijke groet,

Iman

Memoires van een reiziger

Ondertussen in Bandipur

Mijn hoofd ontploft bijna als ik denk aan alles wat we de afgelopen maanden (en ook de afgelopen week) hebben meegemaakt. En nu sta ik op het punt om dit allemaal te gaan opschrijven. Maar waar moet ik in godsnaam beginnen? Okee, ik begin bij vorige week.

 

Aangevallen door bandieten

Iedereen waarschuwt ons hier dus dat er bandieten door Nepal trekken die uit zijn op de waardevolle bezittingen van de toeristen. Nu zijn Revka en ik ook slachtoffer geworden, maar gelukkig hadden we een ranger bij ons die met een knap staaltje diplomatie de boefjes van ons af heeft weten te schudden. Kijk en huiver:

‘s Ochtends vieren de beesten het bestaan

Heksenhand

Hoewel we in Azie zijn en niet in Afrika, kreeg ik vorig weekend toch een beetje dit gevoel. We zijn immers afgereisd naar Chitwan, een Nepalees nationeel natuurpark waar tijgers, herten, apen, neushoorns,, ooievaars, krokodillen en dinosaurussen wonen. De busreis ernaar toe was gewoon weer ouderwets vier uur ellende heen, en vier uur ellende terug. Werkelijk niet te geloven hoe ze hier bussen, vrachtwagens en auto’s langs diepe diepe ravijnen sturen. Maar wat ik nog veel erger vind is dat het net lijkt alsof ik de enige ben die doodsangsten aan het uitslaan is. De Nepalezen zitten gewoon rustig te lezen of uit het raam te kijken terwijl ze in het afgelopen uur al twee a drie keer aan de dood zijn ontsnapt. Aan de DOOD!

The fellowship of the Poon Hill

The fellowship

Stilzwijgend, kletsend, snauwend, scheldend en hardop Sinterklaasliedjes zingend hebben Revka, Laxman, Bregje, Sanjeep en ik zes dagen lang door de Himalaya getrokken.

De landschappen waren onbeschrijflijk mooi en de sfeer was goed. Voor Revka was het een ‘once in a lifetime experience’ en ik zou het best graag nog eens over doen. Dus als er iemand is die het leuk vindt om ooit nog eens een weekje door de Himalaya te banjeren. Laat het dan gewoon even weten in de comments… Top!!

En dan nu, dames en heren…. Het verslag:

Morgen op bergtrekking

Kaartje

Morgen trekken Revka en ik voor zes dagen de bergen in. We zullen vier tot zes uur per dag onder begeleiding van onze gids Laxman gaan wandelen en klauteren en we zullen plaatsen bezoeken die luisteren naar sprookjesachtige namen als Nayapul, Ghandruk, Ghorepani en Tadapani.

Mordor en Middle Earth slaan we over. Zie hier ons schema:

Berggeit in Nepal gespot!

Kijk ‘m gaan, de berggeit!

P.S. Voor de helderheid, de geit draagt slippers omdat ‘ie alleen even terug loopt naar het guesthouse. En de geit heeft blaren.

Geven, geven, geven en nog eens geven

Geven geven geven en nog eens geven

Waar ben je mee bezig als je voor een langere tijd vrijwilligerswerk in het buitenland doet? Geven! Geven, geven, geven en nog eens geven. That’s it! Je bent voortdurend zo ontzettend druk met het welzijn van anderen, dat je bijna vergeet dat je zelf ook nog bestaat. Als je niet oppast stort je gewoon in. Daarom hebben Revka en ik besloten om maar eens een weekendje uit te blazen in een Iers kasteel op een Nepalese berg. Een weekend dat overigens viel van woensdag tot en met vrijdag want we hadden eerder al plannen gemaakt voor het echte weekend. Vandaar.

Het Volkslied

Het volkslied voor aanvang van de lessen:

Dagopening op school

Zie hier het dagelijkse ochtendritueel:

Moestuintjes

Deze foto is klikbaar

Had ik al gezegd dat ik deze reis behoorlijk leerzaam vind? Nog niet? Oh bij deze dan: Ik vind het echt een hele leerzame reis! En ik ben ook super erg veranderd. WANT:
A.) Ik heb al vier weken geen sigaret meer aangeraakt.
B.) Ik drink geen alcohol meer.
C.) Ik eet geen vlees meer.
D.) Ik volg yogalessen.

“What the…?!?! Maar gebruik je dan nog wel gewoon drugs???”
Nope, no dope either!

Vrolijk filmpje van een zingende klas drie

Fotoreportage: ‘Op weg naar school en terug naar huis’

Opstaan

Beste lezer,

Revka was vorige week ziekig, we moeten kennelijk toch wennen aan het klimaat en aan het eten hier, zij bleef dus een paar dagen thuis. Op deze dagen moest ik de 45 minuten durende wandeling naar school helaas alleen maken.

Er gebeurt hier zoveel op straat dat ik (ik geloof op een dinsdag) het idee kreeg om mijn tocht vast te leggen in beeld. Woensdag ging ik bewapend met een camera op pad. Zie hieronder het resultaat van het leven op straat in Nepal.
Groeten uit Pokhara,

Iman

Foto’s! Een weekendje around Pokhara

Bootjes

Na twee weken in Pokhara vertoefd te hebben kende Revka en ik het stadje goed genoeg. Nu werd het tijd om de omgeving te verkenning. Ik was al een week op en top gezond en dus hadden we onze zinnen gezet op het beklimmen van de Stupa en de daar te bezichtigen World Peace Pagoda, een Boedhistische tempel die op de wereld erfgoedlijst staat . Het zou een tocht worden langs grotten en watervallen, over meren en bergen en de reis enaar toe was het doel van deze dag. Het uitzicht de beloning. Zie hieronder de foto’s.  Enjoy!

De dokter wilde geld van ons dat was wel duidelijk

Aapjes in Kathmandu (heeft niks met het verhaal te maken)

In mijn vorige post vertelde ik toch dat de dokter die ons vorige week had geholpen graag wilde dat wij met zijn zoon gingen praten om hem te motiveren om beter zijn best te doen op school? Dat de man eigenlijk iets anders om te doen was, werd al heel snel duidelijk.

Week 1 in Pokhara: Opgenomen in het plaatselijke ziekenhuis en meer!

Klas vijf Amar Jyoti Boarding School

Wist je dat je in Nepal dertig keer meer kans hebt om om te komen in een verkeersongeluk dan in Nederland? Dat staat in onze bijbel de Holy Planet. Der-tig keer meer! De schrijvers van onze bijbel kwamen tijdens hun research langs tien buscrashes in een periode van tien dagen. Deze ongelukken eistte in totaal 200 levens. Quote: “The message is clear keep bus travel to a minimum” unquote. We lazen dit op donderdag de twaalfde. Een dag later moesten wij ons om 07:00 uur ‘s ochtends melden op het hoofdkwartier van de Green Line Busses voor een reis van zeven uur richting Pokhara.

Chaotische, vreemde en plezierige tijden in Kathmandu

Kathmandu by night

Op 8 februari om 15.20 uur locale tijd landde met slechts 35 minuten vertraging vlucht 9W262 vanuit New Delhi op Kathamandu airport.

Nadat we een visum hadden aangeschaft en onze Euro’s hadden verwisseld in gigantische paketten van Nepalese Roepi’s maakten Revka en ik kennis met onze taxi chauffeur, naast hem stond de drager – een Mongool van twee meter lang met een gerimpelde huid, dichtgeknepen Aziatische oogjes en een typische Nepalees hoedje op zijn hoofd – te dansen van blijdschap omdat we eindelijk gearriveerd waren. Ik had geen idée hoeveel fooi ik hem moest geven, aarzelend overhandigde ik hem vijf Amerikaanse dollars.

Goed Nepal dus, wat gaan we doen?

Nepalese vlag

Okee, morgen gaat het dus allemaal beginnen. Dan stappen we in het vliegtuig. Eigenlijk toch best wel redelijk heel erg spannend. Zomaar effe een paar maanden les gaan geven en buitenschoolse activiteiten organiseren voor kinderen wiens taal je niet spreekt en die in een totaaaal andere cultuur leven. Maar goed, even over alle activiteiten buiten het les geven om. De spellen dus. Ik heb veel spellen nodig die redelijk makkelijk zijn om uit te leggen, ivm de taal en waarvoor je niet te veel materialen nodig hebt. Een brainstormsessie leverde mij de volgende lijst met activiteiten op:
Klik hier of op lees meer en plaats vooral aanvullingen in de comments als je zelf nog simpele, maar leuke spellen kent voor kinderen tussen de 11 en de 16 jaar. Bij voorbaat dank!

Overmorgen voor drie maanden op reis

Aanstaande zaterdag (oftewel overmorgen) vertrekken Revka en ik voor drie maanden naar Nepal en India. In Nepal gaan we werken op de Aamaa Jyoti Boarding School in het stadje Pokhara (200.000 inwoners) we zullen daar tot eind april blijven. De laatste we(e)k(en) van onze reis zullen zich afspelen tegen de achtergrond van het Indiase New Delhi.

Interesse? Kijk dan met regelmaat op dit weblog of op de Waarbenjij.Nu van Revka.
Wish us well!

Iman