Dit filmpje is gemaakt voor het slotdebat en is bedoeld als promo vóór de stelling dat journalisten in de toekomst niet meer nodig zijn om het publieke debat te leiden.

Enquete interview met Luuk Koelman over de rol van de nieuwe media in het publieke debat.

Thema 1: De klassieke opiniefunctie van de journalistiek

1) Wat is volgens u de klassieke opiniefunctie van de journalistiek?
De klassieke functie is dat journalisten zaken aankaarten voor de lezer. Ze zijn de waakhond van de democratie en proberen misstanden aan de kaak te stellen. Dat heeft wel iets belerends. De lezer wordt in zekere zin gestuurd, tussen de regels door kun je vaak lezen hoe men geacht wordt om over bepaalde zaken te denken. De journalist denkt te weten wat moreel juist en onjuist is.

2) Hoe belangrijk acht u de (klassieke) opiniefunctie van de journalistiek binnen de samenleving?
De klassieke rol van journalistiek is wel uitgespeeld denk ik. Journalisten overschatten zichzelf nogal en dat is onterecht want iedereen mag zichzelf journalist noemen. Ik kijk soms wel eens naar ‘De leugen regeert’ en dan gaan allerlei journalisten heel erg gewichtig doen over van alles en nog wat. De journalist ziet zichzelf als het geweten van de samenleving, maar in werkelijkheid valt dat allemaal reuze mee.

3) Staat deze functie volgens u onder druk? Zo ja, waarom?
Deze functie staat zeker onder druk. Iedereen kan deze functie immers vervullen.

4) Welke rol spelen de media volgens u in het publieke debat? Leidend/ volgend?
Leidend. Als je bijvoorbeeld kijkt naar hoe vaak er kamervragen gesteld worden naar aanleiding van de berichtgeving over een bepaald incident in de media, dan denk ik wel dat die rol leidend is. Maar dat zegt natuurlijk ook wat over het niveau van de politiek.

5) Is het vervullen van een rol als forum voor het publieke debat, een maatschappelijke plicht (verantwoordelijkheid) van de media?
Ja absoluut. Een krant bijvoorbeeld die moet lezers wel de mogelijkheid geven om te reageren op stukken middels ingezonden brieven.

6) Worden jongeren, allochtonen, laag opgeleiden, etc., door de media, voldoende betrokken bij het publieke debat?
Het ligt aan mensen zelf, mensen zouden zichzelf moeten mengen in het debat. Ik zie het verschil niet zo tussen hoogopgeleiden en laagopgeleiden, mensen die geïnteresseerd zijn mengen zich wel. De liefde moet natuurlijk wel van twee kanten komen.

Thema 2: De ICT revolutie/ invloed op journalistiek en samenleving

1) Acht u het mogelijk dat de invloed van de zgn. ICT revolutie op de samenleving slechts van voorbijgaande aard is? (min of meer een hype)
Nee, het internet is geen hype.

2) Denkt u dat het publieke debat binnen de samenleving, zal veranderen onder invloed van de ontwikkelingen op het terrein van de nieuwe media/ ICT revolutie?
Ja, ik denk het wel. Het publiek zal leidender worden als het gaat om de agendering van de journalistiek. Aan het aantal reacties onder een stuk op internet kun je namelijk heel goed zien wat er leeft onder de mensen.

3) Een gevolg van de komst van de nieuwe media/ internet is een al maar groeiende informatiestroom en tegelijkertijd een fragmentarisering van het publiek. Ziet u dit als een bedreiging voor het publieke debat?
Nee, ik zou niet weten waarom. Waarom zou een online discussie over een klein onderwerpje, zoals bijvoorbeeld tuinieren ik noem maar wat, minderwaardig zijn aan grote politieke onderwerpen. Ik zie geen problemen in de fragmentarisering.

4) Denkt u dat nieuwe media het publieke debat toegankelijker maken voor burgers?
Ja, mensen worden veel makkelijker in staat gesteld om te reageren op onderwerpen. Of dat nou een pluspunt is is een tweede, kijkend naar het niveau van de reacties maar het is wel makkelijker ja.

5) Denkt u dat nieuwe media een positieve bijdrage kunnen leveren aan de zogenaamde ‘empowerment’ van (groepen) burgers? (meer input binnen het publieke debat van onderaf)
Ja dat denk ik wel. Internet maakt alles een beetje makkelijker. Zo kunnen ook kleine groepen en bewegingen veel makkelijker in debat komen met hun achterban.

6) Hoe kijkt u, vanuit journalistiek perspectief, aan tegen het proces van globalisering van de informatievoorziening? (positieve invloed van toegang tot internet op het proces van democratisering/ totstandkoming Global Village)
Ik zou niet weten waarom het negatief zou zijn dat steeds meer mensen toegang hebben tot nieuws en kennis. Het is gewoon een ontwikkeling die er al een jaar of tien aan zat te komen. Nieuws is in wezen voor iedereen, dus ik vind het proces een positieve ontwikkeling.

Thema 3: Gebruik van nieuwe mediatoepassingen door journalisten

1) Denkt u dat journalisten (redacties) de ontwikkeling van nieuwe mediatoepassingen voldoende volgen?
Een paar jaar geleden vond ik van niet en tegenwoordig komt dat steeds meer. Dat komt waarschijnlijk ook door de aanwas van jonge journalisten. Zij zijn sowieso handiger met nieuwe media toepassingen. Het wordt beter ja. Maar er zijn ook nog steeds journalisten van vijftig die nog geen muis van een apenstaart kunnen onderscheiden. Het gaat zo langzamerhand de goede kant op. Maar het kan nog beter.

2) Ziet u (nieuwe) kansen voor de opiniefunctie van de journalistiek dankzij de opmars van de nieuwe media? Zo ja, welke?
Van mezelf uitgaande: Dankzij het internet kan ik heel snel research doen. Ik lees veel op internet en ik krijg veel reacties op mijn stukken via het internet. Ik haal inspiratie uit reacties onder stukken van mijzelf en uit reacties op stukken van andere bloggers.

3) Denkt u dat de traditionele media succesvol nieuwe (opinie-) communities zullen kunnen vormen m.b.v. nieuwe mediatoepassingen, die het publieke debat zullen versterken? (binding met het publiek/doelgroep)
Ik ben geneigd te denken van niet. Ik heb het idee dat de oude media nog steeds zoekende zijn, maar ik geloof niet dat ze het nog gaan vinden. Als jet het na 10 jaar nog niet hebt gevonden dan gaat het natuurlijk nooit lukken. Kranten willen het internet graag gebruiken om die ontlezing terug te dringen. Ze gebruiken het internet als een soort van reclame flyer voor hun krant. Ik denk niet dat dat op deze manier lukt. Ik zou overigens ook niet weten hoe het wel moet.

4) Denkt u dat de nieuwe media de rol van de traditionele media, wat betreft het publieke debat, naar de achtergrond zullen drukken, of zijn de traditionele media als forum voor het publieke debat onvervangbaar? (b.v. opiniepagina’s/ opiniebladen/ talkshows)
Naar mijn idee is internet heel erg afhankelijk van traditionele media als er een week geen kranten verschijnen heeft GeenStijl ook geen nieuws. De volgende stap is misschien dat websites hun eigen nieuws gaan maken. Maar ik zou op dit moment niet 1, 2, 3 een website kunnen bedenken die eigen nieuws maken.
Nou sargasso.nl, misschien, maar die site is toch ook een beetje gemaakt van “liefdewerk en oud papier”.

5) Zal een professioneel journalistiek gebruik van blogs, etc. de zogenaamde kloof tussen politiek en burgers kunnen verkleinen?
Ja dat kan. Maar dat komt meer door de toegankelijkheid van het medium internet, dan door de inhoud van blogs. Want stukken die geschreven worden door goede bloggers, let wel, goede bloggers zouden in principe ook in kranten kunnen staan. Dus het antwoord is ‘ja’ maar door de toegankelijkheid van het medium.

6) Zal de relatie tussen journalisten en het publiek, met name wat betreft de opiniefunctie, veranderen als gevolg van de opmars van nieuwe mediatoepassingen? Zo ja, hoe?
Ja op een bepaalde manier wel. Lezers krijgen een veel persoonlijkere band met bloggers, omdat ze hun favoriete blogs bezoeken en daar regelmatig reacties achterlaten. Op die manier leren de bezoekers en de schrijvers van een blog elkaar in principe wel kennen. Tegelijkertijd wordt er op internet vaak heel direct vanuit de onderbuik gereageerd. Maar of dat een meerwaarde geeft aan het geheel is een tweede. De gemiddelde reactie op nieuwssites laten nogal te wensen over. De band wordt wel hechter.

Thema 4: Het eigen professionele gebruik van nieuwe mediatoepassingen

1) In hoeverre maakt u zelf in uw werk gebruik van nieuwe mediatoepassingen zoals; e-mail, msn, hyves, wikipedia, google, twitter, blogs, youtube, polls?
Ik gebruik E-mail uiteraard. MSN en Hyves totaal niet. Wikipedia en google zeker. Twitter niet, ik ga graag in alle stilte naar het toilet. Andermans blogs en Youtube gebruik ik wel en ik maak totaal geen gebruik van polls, die zijn toch niet representatief.

2) Heeft het interactieve karakter van internet uw contact met het publiek veranderd?
Ja zeker wel, als er geen internet was zou ik ook geen contact hebben met mijn publiek. Dan krijg ik misschien twee keer een brief en that’s it. Nu krijg ik positieve reacties en negatieve tot en met dreigementen aan toe.

3) Maakt u zelf gebruik van (internet) polls? Zo ja/ nee waarom?
Zie vraag 1, thema 4.

4) Ziet u een actievere rol van het publiek binnen uw eigen journalistieke functioneren als een uitdaging/ verbetering, of niet?
Dat ligt er maar aan hoe je die rol definieert. Ik doe zelf verder niks met de reacties die ik krijg, als mensen het leuk vinden is dat mooi meegenomen en zo niet dan is dat vette pech, zowel voor de bezoeker als voor mij overigens.

5) Vindt u dat u zelf de journalistieke agenda moet blijven bepalen, of vindt u dat het publiek hierin een belangrijker stem moet hebben/krijgen?
Ik ben columnist dus ik bepaal zelf waar ik over schrijf, ik laat me leiden door het nieuws. Wat ik wel doe is kijken naar onderwerpen die heel erg leven bij de mensen. Dat kun je weer zien aan het aantal reacties, maar de primaire hanteringsmethode is: ‘Heb ik iets met het onderwerp?’

6) Ziet u de mogelijkheden die nieuwe media u bieden als een verrijking van uw professionele mogelijkheden als journalist?
Ja absoluut. Stel dat de boel helemaal zou worden terug gedraaid en internet zou afgeschaft worden, dan zou ik het heel moeilijk vinden om weer op een ouderwetse manier stukken te gaan schrijven en in de bibliotheek oude krantenknipsels te doorzoeken.

Thema 5: Gebruik van nieuwe media door burgers, zonder tussenkomst van journalisten

1) Acht u het mogelijk dat burgers, dankzij nieuwe mediatoepassingen, het publieke debat voortaan zonder tussen komst van de professionele journalistiek zullen kunnen voeren? (journalistiek overbodig)
Ja natuurlijk, waarom niet. Dat gebeurt nu toch allang op allerlei site en discussieforums. Of de journalistiek daardoor overbodig wordt? Dat ligt eraan hoe je de term journalist definieert. Ik zou niet weten waarom een burger niet opiniërend bezig zou kunnen zijn. Als je daaruit concludeert dat de rol van de journalist overbodig wordt dan is het antwoord daarop ja.

2) Hoe kijkt u aan tegen de ontwikkeling dat burgers voor informatie uitwisseling met elkaar, de overheid en bedrijven (straks) de journalistiek niet meer nodig hebben?
Dat lijkt me niet per definitie negatief. Maar het is denk ik ook afwachten geblazen hoe dergelijke ontwikkelingen zich gaan uitkristalliseren. Internet is natuurlijk ook nog lang niet uitgeëvolueerd. Ik vergelijk het altijd met radio. Toen de radio net bestond kon iedereen daar zelf ook mee zenden. Maar wat overbleef waren een paar grote radiostations. Het kleine persoonlijke gepriegel van iemand die zegt: “Hallo ik ben Cor en dit is m’n hond en dit is m’n vrouw” dat zal naar de achtergrond verdwijnen. Kwaliteit zal overblijven. Mensen willen graag iets lezen van iemand die kan schrijven.

3) Hoe kijkt u aan tegen de rol van de ontvanger als ‘prosumer’ (= producer & consumer)?
Ik zie het niet als een negatieve ontwikkeling. Er ontstaat gewoon een nieuwe rolverdeling, internet is ook een nieuw medium. Het verandert nog steeds.

4) Denkt u dat de zgn. Civic-journalism (burgerjournalistiek), van invloed zal zijn op de publieke opinie?
Ja een goed voorbeeld is de Gregorius Nekschot, iemand die gewoon een beetje tekeningetjes op internet plaatst en opeens wordt hij door tien agenten van zijn bed gelicht. Zo’n actie zorgt ervoor dat mensen een mening krijgen over zijn werk en eerder geneigd zijn om zijn site te bezoeken. Voor mensen die het internet nog niet zoveel gebruiken is dit een eye opener dat er van alles gaande is op dit “nieuwe” medium.

5) Spelen de nieuwe media momenteel (al) een belangrijke rol bij de totstandkoming van de publieke opinie?
Ja ik denk het wel, om maar even bij Gregorius Nekschot te blijven. Er zijn heel veel blogs die het voor hem hebben opgenomen en ik denk de oude media dat wel hebben overgenomen. Of neem nou dat filmpje van Geenstijl over minister Vogelaar, genant was dat. Maar heel veel mensen vonden dat zij vanwege dat filmpje moest opstappen. Dat was trouwens wel nieuws dat gemaakt werd door de nieuwe media.

6) Wie zullen binnen de nieuwe media de scheidrechters zijn van het publieke debat?
Ik denk dat de oude media en nieuwe media op een bepaalde manier harmonieus met elkaar samengaan. Een goedlopend nieuwsbedrijf kan niet zonder internet, maar ook niet zonder tv, krant of radio. Als er al een scheidsrechter nodig is in het publieke debat zal deze rol vervuld worden door journalisten. Ik geloof in ieder geval niet in die prul van burgerjournalistiek dat je met je mobieltje een foto moet maken van een ongeluk en dat dan kunt opsturen. Journalistiek moet gemaakt worden door journalisten of liefhebbers in de vorm van bloggers.

Waarde internetgebruikers,

Bij deze deel 4 van de rubriek “Vette internetfilmpjes”. Reacties zijn welkom!
Groet,

Iman

Beste Jaap en andere lezers,

Bij deze de google maps opdracht. Hij is bijna af, er is alleen één ding dat mij niet lukt en dat is een video toevoegen. Ik heb de embedded link in de html versie van de beschrijving gezet, maar er gebeurt pas.

Ik hoop vrijdag meer inzicht te krijgen.

Groet,

Iman

Grotere kaart weergeven

Klik hier voor een zeer interessant filmpje! Dat is dus deel 2.
Deel 3, getiteld: ‘The Machine is Us / ing Us’. staat hieronder.
Reacties als voeding voor een discussie zijn welkom!

Groet,

Iman

Nieuwe rubriek op mijn weblog met interessante internetgerelateerde filmpjes. Geef vooral je mening over deze filmpjes?

Groet,

Iman

Nooit eerder in de geschiedenis werd het internet gebruikt op de manier waarop Barack Obama dat doet voor zijn presidents campagne. De politieke regels zijn voorgoed veranderd. Nieuwsgierig geworden? Lees het onderstaande artikel dat verschenen is in NRC Next (zeer interessant) . Bekijk ook de filmpjes en let me know what you think…

Door de NRC Next correspondent Tom-Jan Meeus
21 mei. Patrick Ruffini leidde in 2004 de internetoperatie in de campagne van George W. Bush. Destijds werd hij geprezen om de vele kleine donoren – anderhalf miljoen – die hij via het internet wist te werven.

Maar nu Ruffini heeft gezien wat Barack Obama het afgelopen jaar heeft gepresteerd, moet hij beamen dat de Democraat de regels van politieke campagnes voor altijd heeft herschreven: ‘Obama 2008’ is voortaan de norm. Niet alleen gebruikte de campagne het internet op nooit eerder vertoonde wijze, ook de praktijk van presidentiële politiek zal na deze campagne nooit meer hetzelfde zijn, zegt Ruffini.

Typerend was volgens hem Obama’s speech over raciale kwesties in april, na de controverse rond zijn ex-dominee Jeremiah Wright (‘God damn America’). De toespraak van 37 minuten werd uiteindelijk door meer mensen op YouTube (5 miljoen) bekeken dan op alle kabelzenders in de VS samen. „Spectaculair”, zegt Ruffini. „Een keerpunt in de historie van Amerikaanse presidentscampagnes.”

Mede dankzij zijn moderne campagnetechnieken behaalde Obama vannacht – na voorverkiezingen in Kentucky (winst Clinton) en Oregon (winst Obama) – een meerderheid van de gekozen gedelegeerden die stemrecht hebben op de partijconventie in de zomer. Het betekent dat hij de nominatie alleen nog kan verliezen wanneer een onverwacht groot aantal partijbonzen, de zogenaamde supergedelegeerden, voor Clinton zou kiezen: van de tweehonderd supergedelegeerden die nog geen keuze hebben gemaakt, zou zeker 80 procent Clinton moeten steunen.

Obama’s campagne zorgde de laatste maanden al voor verrassende veranderingen in de traditionele media, zegt Micah Sifry van TechPresident.com, een onpartijdige website die bijhoudt welke nieuwe internettechnieken in deze campagne worden gebruikt. Zo veroorzaakte diezelfde toespraak over ras dat in de VS, voor het eerst in veertig jaar, de trend van steeds kortere soundbites werd omgekeerd.

Al sinds eind jaren zestig spreken mediastrategen van the incredible shrinking soundbite, vertelt Sifry. Destijds duurde een quote van een kandidaat in het avondnieuws gemiddeld veertig seconden, in 2008 was dat nog tien seconden. Totdat Obama’s speech in Philadelphia een hit op het web werd.

„Je ziet nu al dat kabelzenders zich aanpassen: zij zenden toespraken steeds vaker integraal uit.” En ’s avonds de herhaling. „Obama laat zien dat mensen honger hebben naar inhoud, en het kabelnieuws past zich onmiddellijk aan”, aldus Sifry.

Sociale netwerken
De meest fundamentele invloed van Obama’s campagne zal zijn dat kandidaten in de toekomst niet langer het alleenrecht over de boodschap van hun campagne hebben, zeggen Ruffini en Sifry. Het komt voort uit de miljoenen sociale netwerken die met behulp van Obama’s website zijn gevormd: vaak kleine donoren die elkaar via BarackObama.com leerden kennen en gezamenlijk een project begonnen waarvan het campagnehoofdkwartier niet wist.

Gevolg was dat soms al tientallen activiteiten bestonden voordat Obama’s hoofdkwartier mensen naar een staat stuurde. Mitchell Schwartz, baas van Obama’s campagne in Californië, zei onlangs in National Journal dat er al folders waren gedistribueerd en langs de deuren was gegaan toen hij de leiding van de campagne nog op zich moest nemen. En de fameuze ‘Yes we can’-videoclip van zanger will.i.am kwam buiten Obama’s campagne tot stand en is volgens Sifry nu 14 miljoen keer bekeken op het web, terwijl Obama’s eigen site per maand ‘slechts’ drie miljoen bezoekers trekt.

„De sociale netwerken die Obama heeft gecreëerd zijn zo krachtig”, zegt Ruffini, „dat een kandidaat nooit meer met de traditionele topdown benadering een campagne in kan gaan. Dat is voorbij.”

Naast kabeltelevisie moeten alle traditionele media op zoek naar een nieuwe rol. Zij zijn niet langer de enige die hiërarchie in het nieuws aanbrengen, een rol die ze dreigen te verliezen aan weblogs. Zo ontstond de affaire over het verband dat Obama achter gesloten deuren legde tussen armoede en de populariteit van wapens, door een opname die een medewerker van The Huffington Post maakte, een internetkrant van alleen bloggers. „Slimme verslaggevers hebben een blog, daar ligt de toekomst.”

Een ander fundamenteel gevolg van ‘Obama 2008’ is dat een president of senator bij zijn herverkiezing niet meer kan leunen op het feit dat hij de functie al bezet. In de VS is dat traditioneel een voordeel: sinds 1980 werden drie van de vier zittende presidenten herkozen. Ruffini legt uit dat Hillary Clinton in een zelfde positie verkeerde toen de campagne begon. Het feit dat Obama haar kon verslaan, leert dat „elke kandidaat voortaan uit het niets kan komen, om met behulp van het web het establishment onderuit te halen.”

Vrijwilligers
Door de netwerken op zijn website kan Obama tot november op miljoenen vrijwilligers rekenen. Betrouwbare cijfers over zijn leger vrijwilligers zijn er niet. Zijn campagne heeft wel vrijgegeven dat men tot nu toe anderhalf miljoen kleine donoren via het web heeft geworven; hetzelfde aantal dat Bush in 2004 aan het einde van zijn campagne had.

„Je mag daarom verwachten dat Obama zijn internetdonoren verdubbelt of verdrievoudigt’, zegt Sifry. Nu al laat Obama zijn voorganger John Kerry ver achter zich: in februari 2004 had Kerry 31 miljoen dollar opgehaald, Obama bijna 200 miljoen in februari 2008. En het is een redelijke schatting, zegt Sifry, dat Obama dit najaar boven de zes miljoen activisten uitkomt – ruim 2 procent van de bevolking: alweer een record.

„Hij heeft letterlijk miljoenen mensen die bereid zijn geld in te zamelen, die hij direct kan benaderen, die met elkaar in contact staan, en die bereid zijn elke dag voor hem te vechten”, zegt Sifry. Zijn rivaal John McCain kan tot nu toe de competitie met Obama – in fondsenwerving, vrijwilligers of sociale netwerken – bij lange na niet aan. „Het verschil is enorm.”

En het leger vrijwilligers zal niet verdwijnen mocht Obama president worden. Met die groep beschikt hij over het vermogen Congresleden die zijn hervormingsagenda dwars zouden zitten, vanaf de basis onder druk te zetten. Het is volgens Sifry zelfs waarschijnlijk dat Obama in Congresdistricten straks meer vrijwilligers heeft dan de Congresleden zelf. „Die kracht heeft een president nog nooit gehad.”

Er staat tegenover dat diezelfde vrijwilligers zich ook tegen hem kunnen keren als ze teleurgesteld zijn over zijn prestaties. „Dus met het uiterst krachtige wapen dat Obama heeft ontwikkeld, kan hij ook weer worden neergehaald als hij zijn beloftes niet waarmaakt.”

Om kwart voor twee vangt deel twee van van het college van Jaap Stronks, hierover ga ik live bloggen. Klik hier als je het wilt volgen!

Mijn eerste Podcast staat online. Techno Music Dance Radio van Iman Pieter Duin. Klik hier als je interesse hebt. De podcast staat dan in het linker vak. (Onder mijn vrienden).

Veel luister plezier.

Iman Duin